Οι φανταστικοί γκόμενοι της τηλεόρασης

Τα είπαμε; Δεν τα είπαμε; Όχι τα καλάντα καλέ! Τα Χρόνια Πολλά και τις Καλές Χρονιές! (Που να τα πούμε, θα μου πεις, αφού εδώ κι έναν μήνα είμαι εξαφανισμένη και απολύτως ξεκομμένη με το mojo μου!)  Να σου πω την αλήθεια δεν κατάλαβα ποτέ όταν ευχόμαστε στην αρχή της Χρονιάς, το κάνουμε στον ενικό.  Καλή Χρονιά! Δηλαδή τι; Μετά; Μετά βγάλτα πέρα μόνος σου. Η ευχή μου βγαίνει για λίγες παραστάσεις και μόνο για 365 μέρες! Βλακείες.  Γι αυτό κι εγώ θα ευχηθώ λιγάκι διαφορετικά.  Καλές Χρονιές βρε!!! Ας είναι αυτή η Χρονιά (εδώ πάει ο ενικός) το ξεκίνημα για μία σειρά απο Χρονιές που δεν θα το πιστεύετε! Για χρονιές γεμάτες υγεία, γέλια, στιγμές που θ’ αναρωτιέστε αν αυτό που ζείτε είναι όνειρο, πάρα πολλά ταξίδια για να δείτε τι γίνετε κι εκεί έξω (και διορθώσουμε επιτέλους τα εδώ μέσα), φίλους παλιούς και νέους, λεφτά πολλά κι ΄Ερωτες.  Θέλετε να είναι ένας; Μαζί σας είμαι, θέλετε να είναι πολλοί; Ακόμη καλυτερα! Αλλά να ερωτευτείτε και να σας ερωτευτούν παράφορα! Να νιώθετε πεταλουδίτσες στα στομάχια σας (αυτό που λέω κι εγώ zsa zsa zsu) κάθε μέρα και να το απολαμβάνετε με όλο σας το είναι! Αυτές είναι λοιπόν οι ευχές μου.  Λιγο υπερπαραγωγή... αλλά τώρα θα με μάθεις;  Αφού είμαι... λιγακί γιουχου.

Κάτι έγινε που λες μες τις γιορτές και συναναστράφηκα με πολύ κόσμο απο αυτό που λέμε όλοι show biz.  Ευτυχώς απο μικρή είχα την τάση να χώνομαι παντού και γνωρίζω πολύ «διάσημο» κόσμο οπότε ξεπέρασα το σύνδρομο του ΠΙΚΠΑ (ξέρεις, όταν φέρεσαι σαν απροσάρμοστο;) κάθε φορά που βλέπω κάποιον διάσημο.  Κι αφού μες τις γιορτές γνώρισα κάποιον που με σκανδάλισε, ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο και γνωστό, άρχισα να σκέφτομαι την πετριά που έχουμε εμείς οι γυναίκες με τους διάσημους και να δώσω τα φώτα μου!

Ναι η αλήθεια είναι ότι εμείς οι γυναίκες, παθαίνουμε κάτι, με οποιαδήποτε είδους εξουσία.  Αν ο άλλος είναι λίγο αναγνωρίσιμος, είτε αυτό σημαίνει ότι είναι Πρόεδρος του 15μελούς στο Λύκειο, είτε είναι διάσημος πλαστικός χειρούργος, είτε είναι κομπάρσος στον Μάρκο Σεφερλή είτε έχει ανακαλύψει το εμβόλιο του καρκίνου, κάτι παθαίνουμε.  Το γιατί είναι διάσημος, τελικα, απ’ ότι κατάλαβα δεν έχει σημασία, είναι απλή τεχνική λεπτομέρεια, απλά μας ενδιαφέρει να είναι αυτός που είναι κι εννοείται να τον βλέπουν οι άλλες γυναίκες και να τρώνε τα λυσσακά τους! Ναι, ναι, ναι.  Κατα βάθος το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να έχουμε αυτό που έχουν όλες οι άλλες γυναίκες.  Μπορεί ένας άντρας τον οποίο όχι απλά τον απορρίπταμε πριν, αλλά κάναμε τις αθάνατες και εννοείται ουσιώδης δηλώσεις τύπου «και ο τελευταίος άντρας να ήσουν στην γη, σιγά μην σου καθόμουν» μόλις τον δούμε στην αγκαλιά άλλης γυναίκας, ή ακόμη καλύτερα περισσοτέρων, μπορούμε όχι απλά να τον ερωτευτούμε παράφορα, αλλά να ξανακάνουμε άλλες μεγαλοπρεπείς και ουδιώδης δηλώσεις τύπου «αυτός είναι ο ένας, αυτός που θέλω να κάνω τα παιδια του» και άλλές τέτοιες σαιξπηρικές φαμφάρες.  Δεν μπορούμε, είμαστε ανταγωνιστικές και ζηλιάρες απο την φύση μας.  Θέλουμε και προτιμάμε πάντα αυτό  που έχουν εκθέσει στην βιτρίνα.  Ακόμη κι αν το έχουν βάλει εκεί για να το σκοτώσουν και να το ξεφορτωθούν! Να χέσω εξυπνάδα, εγκεφαλικότητα και ρομαντισμό, τρομάρα μας! 

Βέβαια, το καλύτερο και βασικότερο που μας ελκύει στους διάσημους είναι η φαντασία μας.  Φαντάζεσαι τώρα ότι ο θα έρθει τώρα ο Τom Cruise στο σαλόνι του σπιτιού σου και όπως στο Jerry McQuire θα έρθει και θα σου πει μπροστά στις γεροντοκόρες φίλες σου “You complete me”... Δεν θέλω να σ’ απογοητεύσω, αλλά αυτή την φράση ούτε από τον κύρ. Βαλάντη τον ψιλικατζή που σε πολιορκεί τόσο καιρό να βγείτε δεν θα την ακούσεις.  Όχι απο τον Tom.  Ακόμη κι αν υπήρχε ποτέ περίπτωση να βγαίνεις με τον Τοm,  ή ακόμη και να τον είχες παντρευτεί, εκτός απο το γεγονός ότι θα σ’ εκνεύριζε γιατί κάνει  πιο συχνά μπότοξ απο εσένα, θα σου τα είχε πρήξει περι σαϊντοολογίας, θα έβαζε το παιδί σου να φοράει τακούνια απο τα τεσσερά του (γιατί πάντα είχε κόμπλεξ με το ύψος του) και τέλος εννοείται πως θα σε κεράτωνε με ό,τι κυκλοφορούσε, αρσενικό, θυληκό ή ουδέτερο.  Αλλά εσύ θα ήσουν με τον Tom Cruise, αυτά είναι απλές λεπτομέρειες.  Και δεν θέλω να στο χαλάσω αλλά και ο Τοm, ένα γουρούνι και μισό είναι, και θα ρευτεί, και θα φτύσει και θα κλάσει.  Boys are boys! Γι αυτός είτε εδώ, είτε στο Hollywood είτε στην φαντασία σου, μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. 

Εντάξει το καλύτερο σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι νομίζουμε ότι ισχύει το «What you is see is what you get”! Πώς έλεγαν παλιά τα περιοδικά; Εδώ γελάμε!  Ναι... ούτε αυτό παίζει.  Απο προσωπική πείρα σου λέω (κι απο έγκυρες πηγές επίσης) ότι ο τραγουδιστής δεν θα σου τραγουδήσει, ο ηθοποιός δεν θα σου ερμηνεύσει, ο chef δεν θα σου μαγειρέψει και ο ποιητής δεν θα σου απαγγείλει (αλλά και πάλι,  θες να σου απαγγείλει;)! Είναι επαγγελματίες και είναι σαν να τους ζητάς να φέρουν την δουλειά τους στο κρεβάτι σου! Θα έλεγες ποτέ σε κανέναν μανάβη, «πουλα με μωρό μου σαν να’ μαι κουνουπίδι;» Η μόνες ίσως περιπτώσεις στις οποίες μπορείς να πάρεις ένα sneak preview απο αυτό που δίνουν στον κόσμο, είναι αν τα έχεις μ’ εναν πορνοσταρ – που εκεί πράγματι παίρνεις ό,τι βλέπεις, αν δεν έχει πάρει βέβαια κανά δυο χούφτες βιάγκρα, κι εννοείται πως κι εσύ πρέπει να φερθείς σαν άλλη Jenna Jameson – και η δεύτερη είναι αν τα έχεις με κανέναν σκληρό ρόκερ που μεταξύ κοκκαϊνης, έκσταση και πολλών άλλων χαπιών μπορεί να σου φέρει καμιά κιθάρα στο κεφάλι! Κι εκείνη την στιγμή ίσως να τραγουδάει και λίγο...

Και η ειρωνία είναι ότι όσο εγκεφαλικές και να θέλουμε να το παίξουμε, ότι δεν κοιτάζουμε μόνο την εξωτερική εμφάνιση και τέτοια, εμείς λατρεύουμε τόσο πολύ ανθρώπους μόνο απο την εξωτερική τους εμφάνιση και απο αυτό που παρουσιάζουν στον κόσμο.  Ιδιαίτερα στον πολύ κόσμο.  Οι άντρες πάλι που θεωρούνται μονοδιάστατοι και τέτοια, δεν τους ενδιαφέρουν και πολύ αυτά.  Αν έχει ωραίο κώλο και βυζιά, δεν πάει να είναι η Ατζελίνα, δεν πάει να είναι η Πετρούλα, δεν πάει να είναι και η Κική της κυρά Φρόσως στο άλλο στενό, το ίδιο του κάνει.  Ίσως η Αντζελίνα τους κάνει λίγο περισσότερο κούκου γιατί έχει κάνει πιο ωραίες φωτογραφίσεις κι έχει δείξει και λίγο έκφυλο προφίλ στο παρελθόν, αλλά στο τέλος πάλι θα συγκρίνουν ποια έχει τα πιο ωραία βυζιά και όχι πόσοι την αναγνωρίζουν στον δρόμο.  Απλά όντα παιδί μου, όχι σαν εμάς.

Έτσι που λες.  Μπορεί οι διάσημοι να μας κάνουν να έχουμε τα πιο ωραία και πολλές φορές τρισδιάτατα όνειρα, αλλά κοίτα να μείνεις εκεί.  Και ναι, η φαντασίωση με τον Hugh Jackman μια χαρά σε βολεύει όταν σου κάθεται ένα κακό One night stand και πρέπει ν’ ανταποκριθείς, ή όταν δεν θες να χαλάσεις χατήρι στον αγαπημένο σου παρ’ όλο που βαριέσαι πολύ (και θες να του ζητήσεις και μεγάλη χάρη στο μέλλον), αλλά σκέψου πως το τέλος της ημέρας πρέπει να προσγειωθείς, να πατήσεις στα πόδια σου και να σκεφτείς πως αν δεν σταματήσεις να συγκρίνεις την φαντασίωση με την πραγματικότητα στο τέλος θα χάσεις τον μπούσουλα και   το πιο πιθανόν να καταλήξεις όπως πολλές διασημότητες στο παρελθόν.  Μόνη κι έρημη! Αλλά αν καταφέρεις να εκτιμήσεις αυτά που πρέπει να εκτιμήσεις, τότε θα είσαι με κάποιον, που όχι μόνο θα είναι ο μεγαλύτερος σούπερ σταρ στα μάτια σου, αλλά αν είναι πράγματι ΑΥΤΟΣ που πρέπει τότε εσύ θα είσαι η ΘΕΑ στην καρδιά του!

Και να μην ξεχνιόμαστε! Καλές Χρονιές να έχουμε (έστω και καθυστερημένα)!

Υ.Γ. Προσγειωθείτε εσείς λοιπόν, κι αφήστε όλους τους διάσημους σε μένα λοιπόν! Όχι για μένα, για το φουκαριάρικο το μπλογκ μου, που θέλει προώθηση...

2010. Ο επίλογος.

Τι να σου πω; Ότι χαίρομαι ότι φεύγει το 2010; Όλη την προηγούμενη χρονιά γκρίνιαζα.   Αλλά από την άλλη η γκρίνια ήταν αυτή που γέννησε την Ζαργάνα.

3 ώρες πριν αλλάξει αυτή η χρονιά, και σκέφτομαι πως αυτή αυτή η χρονιά δεν θέλω να φύγει.

Περίεργο αλλά αυτή η χρονιά θα με βρει "ερωτευμένη" με 3 άντρες.  Οέο! Mε την παραμυθένια έννοια της λεξης όμως.  Με την πλατωνική έννοια της λατρείας.  Με 3. Με τον Π. που δεν πρόκειται να τον ξεχάσω ποτέ γιατί είναι το παρελθόν το παρόν και το μέλλον.  Ο άντρας της ζωής μου.  Ο άντρας που μέσα στο μυαλό μου είναι ο πρίγκηπας.  Ο ζαργάνος μου.  Ποτέ δεν μ’ ερωτεύτηκε γι αυτό και τον ερωτεύτηκα.   Με τον Δ.  Ο σουπερ σταρ.  Όλη η Ελλάδα συζητάει γι αυτόν.  Αλλά αυτός έκανε πέρα όλες τις ανορεξικές μοντέλες και μου ζήτησε να βγουμε.  Και σκέφτομαι πως θα είναι τα παιδιά μας.  Το πρώτο μας εξώφυλλο στο ΟΚ.   (εδώ βέβαια ξεπερνάμε την παραμυθένια έννοια και μπαίνουμε σ' ενήλικα κατατόπια, χε χε χε χε!!!!) Και ο καλυτερός μου φιλος. Αυτός που ήταν ο ερωτάς μου και ο χρόνος μας έφερε κοντά και μας έκανε φίλους.  Και δεν μπορώ να σκεφτώ τι θα γίνοταν αν δεν ηταν κοντά.  Αυτός που ήταν κοντά μου στα δύσκολα και στα ευκολα αυτός που με κάνει να γελάω όλα όταν ολοι οι άλλοι με στεναχωρούν.  Δυσκολο το τρίλημα.

Ήμουν σήμερα στο Κολωνάκι με μία υπέροχη μπάντα και τα έχω πιει τα ποτάκια μου. Και παραπατάω.  Και όλο σβήνω και γράφω.  Πρέπει να γράψω πριν φύγει αυτή η χρονιά.  Πριν φύγει αυτή η χρονιά πρέπει να τα πω.

Τι έχω αποκομίσει από αυτή την χρονιά; ΄Ένα πράγμα.  Έρωτα η ζωή έρωτα θέλει.  Αυτό μας οδηγεί.  Ποιος την χεζει την καριέρα, έρωτα θέλει η ζωή έρωτα θέλει.  Όταν δεν είμαι ερωτευμένη δεν δημιουργώ ΔΕΝ ΖΩ!!!!

Βρε αν δεν υπήρχε η καψούρα θα ήμουν εκεί που είμαι; Ο Π. ήταν αυτός που μ’ εκανε να φτιάξω αυτό το blog και είμαι εδώ έναν χρόνο μετά ν’ αναπολώ.  Αποτυχημένα ραντεβού, έρωτες δίχως άυριο, όνειρά και ελπίδες με κάνουν να γράφω.  Τι να τα κάνω τα παπούτσια και τα λεφτά αν το κρεβάτι μου είναι άδειο;  Δεν πάτε να λέτε ό,τι θέλετε;  Ζω μόνο όταν ερωτεύομαι!!!!

Και σκέφτομαι κάθε πρώτο ραντεβού.  Που ντύντομαι, ούτε πολύ τσουλα ούτε πολύ καθώς πρέπει, που γράφω τα σεναριά μου τι θα πω και τι θα κάνω. Που κρύβω κάθε ίχνος αυθορμητισμού μην και την κάνει ο επίδοξος με ελαφρά.  Σκέφτομαι και την πρώτη φορά που κάνω σεξ.  Που λέω τώρα θα μου κάτσει το τζόκερ και παίρνω απλά ένα διπλό.  Τα λεφτά μου πίσω!!!!.  Δεν ξέρω αν στο είπανε αλλά το σεξ θέλει δύο κι όχι έναν.  Όταν το κανεις με την χούφτα σου έχει διαφορά, ιδιαίτερα αν η γυναίκα έχει σαρκα και οστά και δεν έχει απλά βαλβίδες.   Μην γκρινιάζεις μετά γιατι τα αχ και τα βαχ κάτι σου θυμίζουν… Την «Σειρίνα» μήπως;

Πόσα ραντεβού; Πόσες ευκαιρίες στην ευτυχία; Πάνε κι έρχονταί! Κομπλεξικοί, μαμάκιδες, τοσοδούλιδες, βλαμένοι!!! Για όλους είχα έναν «καλό λόγο».  Δεν βλέπω τα χάλια μου.  Αυτή η χρονιά τα είχε όλα.  Και στο τέλος παλι μόνη με βρίσκει.  Γαμησέ τα.  Η αγορά χάλια.  Βρε Ζαργάνε που είσαι οέο;;;;;;;;;; Μην είναι ο γυαλός στραβός ή μην στραβά αρμενίζουμε;

Περασμένα τριάντα.  Όχι πολύ, αλλά περασμένα.  Πριν λίγες ημέρες για πρώτη φορά σκέφτηκα τον εαυτό μου μ’ ένα μωρό και για λίγα λεπτά το απόλαυσα.  Μετά μ’ επιασε ένας μικρός πανικός.  Μετά είδα την παπουτσοντουλάπα μου και συνειδητοποίησα  ότι έχω τα μυαλά πάνω από το κεφάλι μου.  Που θα ζει το παιδί μου; Με τι θα τρέφεται; Με καστόρι; Α πα πα πα!!!!!  Ας αρχίσουμε από τα βασικά.  Με λένε Ζαργάνα και μένω και ζω μόνη μου.  Μετά θα έρθει και το μωρό….

Δεν ξέρω.  Όλοι γύρω μας «φτιάχνουν» τις ζωές τους, ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.  Άλλοι παντρεύονται, άλλοι γεννούνε, άλλοι χωρίζουν κι αρχίζουν από την αρχή.  Κι εμείς απλά ζούμε την αιώνια εφηβεία μας.  Βγαίνουμε ραντεβού, ονειρεύομαστε και χωρίζουμε με το πρώτο εμπόδιο.  Βαριόμαστε;  Έχει μείνει όλος ο κατιμάς; Πάντως το παλεύουμε… ερωτεύομαστε με το καλημέρα σας και χωρίζουμε με το καλησπέρα σας! Αλλά το ζούμε!!!! Και γι αυτό μένουμε ζωντανοί!!!!! Ζούμε από το δράμα!

Ερωτεύομαι άρα υπάρχω! Έστω και με 3 άντρες! Μέχρι να ζήσω τον κινηματογραφικό έρωτα.  Μέχρι να μου πουν το «you complete me».  Όσο ρομαντική κι ονειροπόλα ας με λένε.  Και ζηλεύω θανάσιμα αυτούς που το ζούνε και καμιά φορά ζω μεσα από τις εμπειρίες τους….

Τι θα κάνω από εδώ και πέρα; Θα προκαλώ την τύχη μου! Είτε είναι για καλό είτε για κακό… είτε μου πουν σ’ αγαπώ είτε «ξέρεις… αλλά».  Και θ’ αγαπώ μ’ όλο μου το είναι! Κι ας με πάρει από κάτω! Αν δεν αγγίξεις πάτο δεν θα φύγεις στην επιφάνεια!!!

Είθε το 2011 να μας φέρει Υγεία λοιπόν και πολύ έρωτα.  Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ηλίθια ραντεβού, πολύ κλάμα και πολλές ανατροπές! Serendipity.  Αν είναι κάτι να συμβεί θα συμβεί, θα το κάνει έτσι η μοίρα να συμβεί!!!!

Και σε μένα και στους 3 άντρες της ζωής μου τι να πω;;;; Ας κερδισει ο καλύτερος!!!!! Δεν επιλέγω εγώ… η Ζωή επιλέγει!!!!

Καλή χρονιά σε όλους, με Υγεία, Ευτυχία, Κινηματογραφικές στιγμές, αγαπησιάρικες στιγμές και αξέχαστες αναμνήσεις!!!! Ας είναι το 2011 απλά η αρχή για τα καλύτερα!!!

Γράμμα στον Αγιο Βασίλη

Αγαπημένε μου Άγιε,

Ξέρω άργησα να σου γράψω, άλλα ένεκα που πήρα προαγωγή κι έπηξε ο κώλος μου! Συγνώμη για το μπινιλίκι Άγιε, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ να εκφράσω αυτά που τράβηξα διαφορετικά.  Επίσης η παραπάνω έκφραση περιλαμβάνει και μία μικρή δόση και απόλαυσης και ηδονής οπότε αντικατροπτίζει ακριβώς την καταστασή μου τις προηγούμενες ημέρες!

Αγαπημένε μου Άγιε (το ξέρεις ότι είσαι ο αγαπημένος μου έτσι;), αυτόν τον χρόνο ήμουν πολύ καλό κορίτσι.  Πρώτα απ΄ όλα μόνο και μόνο η γεννησή μου και η δημιουργία του blog μου,  μετά απο την ανακάλυψη της πενικιλίνης είναι το επόμενο φανταστικό επίτευγμα της ανθρωπότητας.  Ξέρεις πόσους ανθρώπους έκανα να γελάνε (με τα χάλια μου τις περισσότερες φορές, αλλά χαλάλι τους!) όταν καμιά φορά δεν είχαν με τίποτα άλλο να γελάσουν;  Κι εκτός απο την γεννησή μου, ήμουν τόσο καλό κορίτσι που μέχρι και τα καλά κορίτσια με περνάγανε για βαρετή.  Αλήθεια Άγιε, επειδή το 2011 σκοπεύω να είμαι πολύ άτακτη, έχεις κάποιο contact person ν’ απευθυνθώ του χρόνου για τα δώρα μου; 
Λοιπόν αγαπημένε μου χοντρούλη και γλυκούλη Άγιε για φέτος τα Χριστούγεννα θέλω να μου φέρεις:

Το τροχόσπιτο της Barbie. Σε φυσικό μέγεθος και χωρίς τις ρόδες.  Δηλαδή το σπίτι της Barbie. Με φούξια καναπέδες και φρου φρου και αρώματα.  Αν δεν μου το φέρεις εσύ, θα μένω με τους δικούς μου μέχρι τα βαριά γεράματα και θ’ ανταλλάσουμε χάπια για την πίεση.  Και θα βγαίνω σαν την Αστερω στους δρόμους με μακριά άσπρη αέρινη εμφάνιση για να βρω γαμπρό.  Εννοείται πως μαζί με το (τροχο)σπιτο πάει πακέτο και το τρόλει ντουλάπα για να βάζω τα παπούτσια μου.  Εκτός αν το σπίτι είναι τρίπατο και μπορώ να χρησιμοποιήσω τον έναν όροφο σαν  τον προσωπικό παπουτσο-παράδεισο! Αν σε δυσκολεύει το (τροχο)σπιτο μπορείς πάντα να μου βρεις ένα πάμπλουτο θείο της Barbie που να δει σε εμένα την επόμενη κληρονόμο του και να μου κάνει αυτός δώρο την μικρή μου έπαυλη! Ζητάω πολλά; Καλά κι ένα δυάρι στο Γαλάτσι μου κάνει... Θα τα βρούμε μωρέ!

50 κιλά βοτάνι με την ονομασία «το ρουφάς και πετάς».  Δεν ξέρω αν το έχεις ακούσει.  Είναι ένα βοτάνι που μόλις το πίνεις , μετατρέπει όλα τα hamburgers, τις πίτσες, τις μακαρονάδες, τις σοκολάτες και το αλκοολ  σε λιποδιαλύτες και αντί να παχαίνεις κάνεις ένα κορμί λαμπάδα.  Κάνε με Άγιε Λαμπάδα για να ξεθάψω το Ξ. που κρύβω μέσα μου! Και να σου πω... μην διαρεύσει το μυστικό.  Αρκετά Ξ. υπαρχουν έξω! Αν το μάθουν όλες θα μας φάνε την δουλειά!

Έναν άνθρωπο ή μία εταιρία να με εκδόσει.  Όχι στο πεζοδρόμιο ή στην Τρούμπα, εννοώ σε βιβλίο περιοπής.  Με ωραία γραμματοσειρά και φανταστικό εξώφυλλο με την μούρη μου φαρδιά πλατιά.  Αν μου φέρεις και το «ρουφάς και πετάς» θα μπορέσουμε να βάλουμε και το φιδίσιο μου κορμί επίσης, αρκεί να φοράω φανταστικά Christian Louboutin! Και ξέρω μόλις εκδοθεί θα έρθει και η τηλεόραση και μετά το  Holywood, τα έχουμε ξαναπεί αυτά.  Εσύ μόνο τον εκδότη πρέπει να μου βρεις.  Και μετά εγώ να δεις, ολόκληρη αφιέρωση θα σου κάνω και θα παίξεις και στους τίτλους τέλους στο σιριάλ μου στην τηλεόραση! Εγώ  βλέπεις δεν ξεχνώ...

Ένα ποδήλατο.  Με κουδουνάκια και καλαθάκι. Να το παίρνω και να τραγουδάω «η Μαργαρίτα η Μαργαρώ» σαν την Τζένη Καρέζη.   Έτσι κι αλλιώς όλοι οι άλλοι έχουν την τάση να μου κάνουν την ζωή ποδήλατο, νομίζω ότι ήρθε η σειρά μου να τους καβαλήσω και να το απολαύσω!  Επίσης λένε ότι το σεξ είναι σαν το ποδήλατο, δεν το ξεχνάς ποτέ.  Επειδή εγώ θα το ξεχάσω σε λίγο, λέω να ξεκινήσω με το ποδήλατο και βλέπουμε... (δεν σου είπα ότι ήμουν πολύ καλό και βαρετό κορίτσι φέτος;)

Τον Φανταστικό μου Ζαργάνο.  Αυτόν μου τον χρωστάς.  Χρόνια μου τον τάζεις και όλο κάτι GI Joe μου στέλνεις.  Ο Φανταστικός μου Ζαργάνος θα είναι το ό,τι πρέπει μου.  Μέχρι να φτάσω στο σημείο να ρίξω τις απαιτήσεις μου στο ό,τι κάτσει λέω να συνεχίσω να διεκδικώ το ό,τι πρέπει μου.  Κάτι πήγες να κάνεις στις αρχές του χρόνου με τον Π. αλλά δεν του έδωσες το κουπονάκι του με τις δωρεάν επισκέψεις στον ψυχιάτρο και το παιδί μου τα είδε όλα και «τσουφ!» εξαερώθηκε! Ξέρεις ότι κανονικά επιστροφές δεν δέχομαι αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να κάνω και πίσω... Όχι τίποτα άλλο, γιατί δεν χαλάω χατήρι στον αγαπημένο μου στρουμπουλούλη Άγιο!

Αυτά Άγιε Βασίλη μου! Είδες η λιστα μου φέτος είναι μικρή και ταπεινή.  Ξέρω ότι δεν θα με ξεχάσεις, οπότε κι εγώ θα περιμένω.   Η διευθυνσή μου είναι Ζαργάνας και τσιπούρας γωνία, τρίτο συννεφάκι δεξιά.  Μετα το στρουμφοχωριό 3 μανιτάρι αριστερά!

Σ’ αγαπώ πολύ Άγιε Βασίλη μου!

God Bless Everyone (που λέει και ο μικρός Τιμ απο την Χριστουγεννιάτικη ιστορία)

Φανταστική Ζαργάνα

 Υ.Γ. Άγιε μην ξεχάσεις να φέρεις σε όλους τους αναγνώστες μου και τους φίλους μου, Υγεία, Παντοτινή Ευτυχία, Τρελό Έρωτα, Ανεπανάλληπτες Στιγμές, Χαρούενες εκπλήξεις και ανθρώπους γύρω τους να τους στηρίζουν και να τους αγαπούν! Καλά Χριστούγεννα!!!!

Λα σουσουρελά λα σουσουρελά! Η Ζαργάνα στην Ρώμη!

Φτύσε με μην με ματιάσεις! Όχι σοβαρά! Είμαι λίγο προληπτικη μ’ αυτά κι επειδή αυτήν την εποχή διανύω μία από τις καλύτερες της ζωής μου, σου λέω φτύσε με! Όχι δεν οφείλεται σε κανέναν γκόμενο, απλά σ’ εμένα, τους φίλους μου και τις ανεπαναλληπτες στιγμές που ζω τον τελευταίο καιρό!

Πολλά συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό.  Ωραία πράγματα. Πριν από δύο εβδομάδες έκανα Grande εμφάνιση στην Αιώνια Πόλη! Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στην Ρώμη! Ναι την έκανα την απιστία μου! Άφησα για λίγο τον ερωτά μου για το Παρίσι κι έκανα μία αρπαχτή με την Ρώμη! Δεν λέω, ωραία η Ρωμη, αλλά δεν είναι Παρίσι.  Θα ήθελε να ήταν αλλά δεν είναι!

Η αλήθεια είναι  ότι πριν πάω στην Ρώμη άκουγα για μία φανταστική πόλη, για πανέμορφους άντρες με Αρμάνι που θα βγαινουν από παντού (πώς είναι οι ξανθιές με τα εξτένσιον στα μπουζούκια, ένα τέτοιο πράγμα), για φανταστικό φαγητό και μία πόλη βγαλμένη από παραμύθι! Ούτε Αρμάνι είδα – αν εξαιρέσεις τον σοκολατί Θεό στην boutique του Hermes – ούτε καταπληκτικό φαγητό έφαγα, ούτε τον Παράδεισο επι της γης! Είδα όμορφες πλατείες, καλοντυμένο κόσμο, αμέτρητους Έλληνες, έφαγα υπέροχα gelato και είδα τεράστια αγάλματα και μνημεία! Τελικά οι Ιταλοί έχουν πρόβλημα με το μέγεθος μου φαίνεται.  Δεν είχα προσωπική εμπειρία, οπότε θα μείνω σ’ αυτή την γνώμη.  Είναι σαν τα τζόβενα με τις Mercedes, προσπαθούν να καλύψουν τα κενά με μεγάλο αμάξι!

 Βέβαια τελευταίο βράδυ ήρθε το Hollywood και με αποζημίωσε! Εκεί που έψαχνα να βρω απεγνωσμένα τσιγάρα έπεσα πάνω στον Aston Kutcher και στην Demi Moore! Εννοείται πως είχα αφήσει την φωτογραφική με την παρέα μου και δεν πρόλαβα να τους φωτογραφήσω (Ο Μέρφυ ξαναχτύπησε, οέο!), αλλά υποθέτω ότι αν την είχα μαζί, σίγουρα θα βγάζανε φωτογραφία μαζι μου, αφού η αντιδρασή μου μόλις τους είδα, ήταν σαν να είχα βγει μόλις από το ΠΙΚΠΑ! Γκα γκα γκα γκα! Μιλούσα σε ακταταλλαβίστικη  γλώσσα και μόνο ένα μωρό 11 μηνών θα μπορούσε να με καταλάβει! Πάντως δεν μπορώ να πω.  Θεά η Demi.  Επιβεβαιώνει τελείως το νόημα της παροιμίας «η γριά η κότα έχει το ζουμί»! Bravo, Bravissima!!!!

Εντάξει δεν μπορώ να πω.  Έκανα κι εγώ την ανατροπή στην Ρώμη.  Πήγα στο Βατικανό.  Και όσοι με ξέρουν, ξέρουν ότι εγώ με την εκκλησία είμαστε όπως ο Μπουτάρης με τον Άνθιμο.  Στήθηκα στην ουρά για ολόκληρα 10 λεπτά για τον Αγ. Πέτρο, ώσπου άρχισε να βρέχει και το έλαβα σαν προσωπικό σχόλιο του Άγιου προς το προσωπό μου, οπότε την έκανα μ’ ελαφρά! Δεν πειράζει θα τα πούμε μια καλή με τον Πέτρο, εκεί στις Πύλες.  Μέχρι τότε, ο Παράδεισος μπορεί να περιμένει!

Έτσι που λες.  Πήγα, είδα και απήλθα στην Ρώμη.  Όμορφα περάσαμε, αλλά όχι ανεπανάλληπτα.  Ούτε Pascal είχε η Ρώμη, ούτε φανταστικά μακαρόν, ούτε τάρτες που όταν τις φας έρχεσαι σε 3 τρεις οργασμούς, ούτε Pompidou, ούτε Jim Morisson, ούτε Oscar Wilde, ούτε Disneyland! Είχε όμως καλή παρέα, ωραίο χειμωνιάτικο καιρό, διάσημους και ωραίους περιπάτους! Πήγα και στην Fontana Di Trevi, έριξα τον οβολό μου κι ευχήθηκα την επόμενη φορά να ξαναπάω μ’ αυτόν που θα με κάνει να θέλω να κάνω Ζαργανοπαίδια!

Έτσι τώρα κάνω πάλι σχέδια για το επόμενο ταξιδάκι μου! Ο Pascal με περιμένει, η Easy Jet είναι με το μέρος μου, εξακολουθεί η γλώσσα του σώματός μου να με βγάζει ασπροπρόσωπη σε σχέση με τα άθλια γαλλικά μου και οι χορευτικές μου φιγούρες έχουν τελειοποιηθεί για το Barrio Latino! Viva la France! Η Ρώμη μέχρι τότε θα είναι απλά το τρίτο πρόσωπο, που απλά του τάζω ότι θα χωρίσω, πράγμα που εννοείται δεν θα κάνω ποτέ! Άπιστη γυνή…

Go for it!

Πώς το λένε οι μεγάλοι συγγραφείς; Writer’s block! Ε, ναι λοιπόν τέτοιο έπαθα κι εγώ.  Είναι που πάνε όλα καλά και δεν έχω με τι να γκρινιάξω.  Όχι,  δεν έχω βρει τον άντρα της ζωής μου ακόμα, αλλά όλα τα’ αλλα πάνε καλά! Δεν μασάω όμως.  Έχω κάνει τις κουβέντες μου με τον Άγιο και περιμένω να μου τον στείλει όπου να’ ναι! Τώρα στην Ιταλία θα είναι, στην Αθήνα θα είναι, θα σε γελάσω…

Έτσι που λες.  Έχω κολλήσει.  Έχω βγει παγανιά και ζητάω θέματα. Ευτυχώς η πόλη είναι γεμάτη με υπέροχα και πονεμένα πλάσματα και νομίζω ότι θα έχω υλικό για λίγο καιρό ακόμα! Ένα υπέροχο πλάσμα με ρώτησε λοιπόν: Τι κάνεις αν σου αρέσει κάποιος άνθρωπος πολύ και δεν είσαι του αθλήματος «κάνω την πρώτη κίνηση» ;

Τώρα την πάτησες.  Τι να σου πω; Εγώ δεν είμαι του συγκεκριμένου κλαμπ.  Εγώ αν μου αρέσει κάποιος, κάνω βουρ! Κι αν δεν κάνω βουρ, κάνω την ηλιθια.  Και στις δύο περιπτώσεις είμαι χαμένη, γιατί στην πρώτη μεν εξαφανίζονται σαν το Road Runner κάνοντας τον χαρακτηριστκό ήχο «φφφφφσσσσσσσσς Μπιπ Μπιπ» αφού τρομάζουν και βαριούνται (αυτό το Cosmopolitan μας έχει καταστρέψει τελικά), ενώ στην δεύτερη περίπτωση προσπαθώντας να κάνω την χαριτωμένη, γίνομαι τόσο γελοία και φαίνομαι σαν το Βαμβακούλα με φουρό και πορτοκαλί περούκα.  Έτσι το αντικείμενο του πόθου μου συναγωνιζεται το παραπάνω Road Runner.  Και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα το ίδιο με του κογιότ.  Πέφτω τ’ ανάσκελα από ψηλά και με πλακώνει κάποιος τεράστιος βράχος! Αλλά ευτυχώς όπως το συμπαθέστατο κογιότ, δεν πεθαίνω ποτέ και ξανά προς την δόξα τραβώ!

Go for it! Αν θες κάτι, διεκδικησέ το! Δεν σου είπα με το καλημέρα σας ν’ αρχίσεις τα «I love you, You love I?» και τα «Ελα ν’ αγαπηθούμε darling» αλλά δώσε το στίγμα σου, κάνε την κινησή σου ακόμα κι αν αυτή είναι ένα χαμόγελο.  Βαριέμαι τους ανθρώπους που κάθονται εκεί σαν τον Βούδα και περιμένουν να τους διεκδικήσουν.  Βρε τι μας λες; Πρώτον τους θεωρώ τεμπέλιδες και ματαιόδοξους.  Το μόνο πράγμα σ’ αυτή την  ζωή που που αξίζει να το διεκδικείς ενώ δεν κάνει τίποτα παρά να στέκεται εκεί, είναι τα Cristian Louboutin.  Και είσαι εσύ Cristian Louboutin? Αφού δεν είσαι, κάνε κάτι! Διαφορετικά, μαζί με το σωρό κι εσύ! Πήξαμε στις γλάστρες!

Εντάξει δεν μπορεί να πήξει ο κόσμος από κυνηγούς.  Αλλά ακόμα κι αν δεν είσαι κυνηγός μπορείς να παλέψεις και να διεκδικήσεις χωρίς να εκτεθείς.  Η ιστορία και οι χαζο-αισθηματικές κωμωδίες (που λατρεύω) είναι γεμάτα με τέτοιες περιπέτειες.  Το μυαλό είναι το πιο ισχυρό όπλο που κατέχουμε όλοι (ε, καλά όχι και όλοι, αλλά οι περισσότεροι) γι αυτό χρησιμοποιησέ το και σε άλλα πράγματα εκτός από την δουλειά σου! Αν ο Jerry δεν κουνιόταν στον Tom, νομίζεις ότι θα καθόταν ν’ ασχοληθεί; Ναι καλά.   Το πιο πιθανόν ήταν να καθόταν εκεί και να γουργούριζε στον καναπέ. 

Σ’ αυτή την ζωή δυστυχώς αναλλωνόμαστε σε πράγματα που στο τέλος της ημέρας μπορεί να μην μας κάνουν ευτυχισμένους.   Ο χρόνος δυστυχώς δεν είναι με το μέρος μας, γι αυτό στο κυνήγι της ευτυχίας δεν πρέπει να είμαστε τεμπέλιδες και τσιγκούνηδες.  Όταν θέλουμε κάτι, η γνώμη μου είναι να το κυνηγάμε και να το διεκδικούμε.  Μπορεί να φάμε χαστούκια, να πέσουν βράχοι πάνω μας και να μας πλακώσουν, να λαβωθούμε και να πονέσουμε.  Αλλά η ευτυχία και ο έρωτας δεν έρχονται ποτέ να σου χτυπήσουν την πόρτα αν εσύ δεν τα κυνηγήσεις και λιγο.  Δεν θα έρθει ποτέ ο Jude Law όπως στο Holiday να σου χτυπήσει το κουδούνι τα μαύρα μεσάνυχτα για να ζήσεις και να ερωτευτείς.  Πρέπει να βγείς εκεί έξω και να είσαι προετοιμασμένος για όλα τα ενδεχόμενα.  Να πολεμήσεις και να παλέψεις. 

Αυτή είναι λοιπόν φίλε μου η αποψή μου.  Βγες έξω και διεκδίκησε αυτό που θες.  Κάνε τον εαυτό σου εύαλωτο στην επιτυχία αλλά και στην απόρριψη.  Κάνε αυτό που θα ήθελες πάντα να σου κάνουν.  Γίνε ευρυματικός ίσως και λίγο «Μακιαβελικός».  Ο έρωτας είναι παιχνίδι σαν το πόκερ.  Αν πας συνέχεια πάσο δεν θα πάρεις ποτέ την παρτίδα.  Για να κερδίσεις πρέπει να μάθεις το παιχνίδι καλά, να μάθεις να ψυχολογείς τους παίχτες, να ρισκάρεις και ίσως πολλές φορές να μπλοφάρεις! Οι συντηριτικοί παίχτες είναι και οι βαρετοί παίχτες! Ακόμα κι αν στις πρώτες παρτίδες μείνεις ταπί, δεν έγινε και τίποτα!  Ό,τι χαρίζεται χωρίς προσπάθεια δεν έχει ποτέ ενδιαφέρον.  Και μπορεί το συγκεκριμένο καρέ να μην ήταν το τυχερό σου!  Αλλά… ΠΑΝΤΑ γυρίζει ο τροχός.  Απλά κοίτα να είσαι εκεί, έτοιμος να ποντάρεις! Τα ρέστα μου!!!!!

Όσο ζεις μαθαίνεις (κι ελπίζεις). Μαθήματα μόνο για γυναίκες

Πριν απο έναν μήνα έκανα ένα σεμινάριο για να βελτιώσω την ποιότητα ζωής μου.  Βλακείες.  Και το NLP μία απο τα ίδια.  Τελικά ό,τι και να έκανα, το αποτέλέσμα ήταν το ίδιο.  Πάλι το βράδυ αντί ν’ αγκαλιάζω τον παίδαρο, αγκάλιαζα τα μπαμπάκια! Ώσπου με ενημερώσανε για ένα τριήμερο workshop, που θ’ αλλάξει την ζωή μου... Απο μία γρήγορη ματιά που έριξα στην agenda κατάλαβα, ότι το χρειάζομαι επειγόντως... 

Όσο ζεις μαθαίνεις ( κι ελπίζεις).  Μαθήματα μόνο για γυναίκες.

1.  Σιωπή, Το Τελικό Σύνορο: Εκεί που Καμία Γυναίκα Δεν Έχει Ξανάπαει...

2.  Η ανεξερεύνητη Πλευρά των Τραπεζικών Συναλλαγών: Καταθέσεις

3.  Πάρτυ: Χωρίς Καινούρια Ρούχα

4.  Διαχείριση Ανδρών: Οι μικροκαβγάδες μπορούν να περιμένουν για μετά το τέλος του αγώνα.

5. Τουαλέτα Ι:  Και οι άνδρες χρειάζονται χώρο στην τουαλέτα

6. Τουαλέτα ΙΙ: Το ξυραφάκι του είναι δικό του

7. Επικοινωνία Ι: Δάκρυα - Το τελευταίο καταφύγιο, όχι το πρώτο

8. Επικοινωνία ΙΙ: Σκέψη πριν την ομιλία

9. Επικοινωνία ΙΙΙ: Πώς να παίρνεις αυτό που θέλεις χωρίς γκρίνια

10. Ασφαλής οδήγηση: Ένα προσόν που ΜΠΟΡΕΙΣ να αποκτήσεις

11. Τηλέφωνο: Πώς να το κλείσεις

12. Εισαγωγή στο παρκάρισμα

13. Παρκάρισμα για προχωρημένες: Με την όπισθεν!!!

14. Μαγειρική Ι: Αγοράζω πατάτες, αυγά και λάδι

15. Μαγειρική ΙΙ: Πώς να μην επιβάλλεις τη δίαιτά σου στους άλλους ανθρώπους

16: Κομπλιμέντα:  Να τα δέχεσαι με ευγένεια

17. Χορός: Γιατί στους άντρες δεν αρέσει

18. Κλασική Υπόδηση: Να φοράς παπούτσια που ήδη έχεις

19. Σκόνη στο σπίτι: Μια άκακη φυσική ουσία που μόνο οι γυναίκες προσέχουν

20. Ενοποίηση της μπουγάδας: Πώς να τα πλένεις όλα μαζί

21. Λάδι και Βενζίνη: Το αυτοκίνητό σου χρειάζεται και τα δύο

Είμαι σίγουρη πως ο εισηγητής θα τρώει πολύ παντόφλα σπίτι κι επίσης θ’ απευθύνεται στην αγαπημένη του μονίμως μ’ενα Yes Dear. Αλλά, τα έχω δόκιμάσει όλα που λέει και η διαφήμιση.  Θα το κάνω κι αυτό!!! Αχ, τι τραβάω η Ζαργάνα για να βρω την αληθινή αγάπη (και την υπέρτατη υδονή βεβαίως βεβαίως)!

Και πάλι τα συγχαρητήρια μου στην Εμμανουέλα που μου σύστησε το συγκεκριμένο σεμμινάριο! Σμουτς!

Όσο ζεις μαθαίνεις. Μαθήματα μόνο για άντρες.

Σήμερα μεταξύ Asos.com, Dorothy Perkins & Facebook έπεσε το μάτι μου στο παρακάτω workshop.  Κι επειδή νομίζω ότι ότι μερικές ευκαιρίες παρουσιάζονται μία φορά στην ζωή, σας το παρουσιάζω για να καλέσετε όλους τους άντρες φίλους σας. 

Θέμα 1:  Πώς να γεμίζετε παγοθήκες. Βήμα - βήμα με παρουσίαση slides.
Θέμα 2:  Χαρτιά τουαλέτας: φυτρώνουν μόνα τους ή χρειάζονται αλλαγή;  Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης.
Θέμα 3: Διαφορές μεταξύ του καλαθιού για τα άπλυτα και του πατώματος. Φωτογραφίες και επεξηγηματικά γραφήματα.
Θέμα 4: Πιάτα και μαχαιροπήρουνα: μπορούν να σηκωθούν και να πετάξουν μόνα τους στον νεροχύτη;  Παραδείγματα σε βίντεο.
Θέμα 5: Απώλεια ταυτότητας: όταν χάνεις το TV control από το έτερό σου ήμισυ.  Υποστηρικτική τηλεφωνική γραμμή και ψυχανάλυση.
Θέμα 6: Μαθαίνοντας πώς να βρίσκεις πράγματα, αρχίζοντας με το να ψάχνεις στο σωστό μέρος αντί να κάνεις το σπίτι άνω κάτω ενώ ουρλιάζεις.  Ανοιχτή συζήτηση.
Θέμα 7:  Υγεία: η αγορά λουλουδιών δεν είναι επώδυνη για την υγεία σας. Γραφικά και ηχητικά παραδείγματα.
Θέμα 8:  Οι αληθινοί άντρες ζητάνε οδηγίες όταν χάνονται. Αληθινές μαρτυρίες.
Θέμα 9:  Είναι γενετικά δυνατόν να κάτσεις αμίλητος ενώ αυτή παρκάρει; Προσομοίωση οδήγησης..
Θέμα 10:  Μάθημα ζωής: οι βασικές διαφορές ανάμεσα στη μητέρα και τη σύζυγο. Συζήτηση μέσω διαδικτύου και αυτοσχεδιασμοί....
Θέμα 11:  Πώς να γίνεις η ιδανική παρέα για τα ψώνια. Ασκήσεις χαλάρωσης, διαλογισμού και τεχνικές αναπνοής.
Θέμα 12:  Πώς να πολεμήσεις την εγκεφαλική ατροφία: να θυμάσαι γενέθλια, επετείους...

Όποιος έχει πληροφορίες για τα αντίστοιχα sessions για τον γυναικείο πληθυσμό παρακαλώ να μου χτυπήσει την πόρτα! Διαφορετικά δέχομαι ιδέες για να το οργανώσουμε απο την αρχή!  Αν και νομίζω ότι σ' αυτή την περίπτωση το workshop μπορεί να κρατήσει κι 6 μήνες.. Και ποιος έχει τόσο χρόνο;

Πολλά ευχαριστώ στην Εμμανουέλα που ανάρτησε το συγκεκριμένο post κι εγώ σαν Φανταστική Ζαργάνα που είμαι το έκλεψα, τελείως αναίσχυντα και ξεδιάντροπα!!! Εμμανουέλα μου σ' ευχαριστώ, μου έφτιαξες απλά την ημέρα!